Vincent van Gogh’un çiçek temalı eserleri arasında önemli bir yere sahip olan Papatya ve Gelinciklerle Vazo, sanatçının canlı renkleri ve duygusal yoğunluğu bir araya getirdiği çalışmalardan biridir. 1890 yılında yaptığı bu eser, van Gogh’un doğaya duyduğu hayranlığı ve basit bir çiçek demetinin bile nasıl büyüleyici bir sanat eserine dönüşebileceğini gösterir. Tabloda, sade bir vazoya yerleştirilmiş papatyalar, gelincikler ve çeşitli kır çiçekleri, van Gogh’un kendine özgü fırça darbeleriyle hayat bulur. Çiçeklerin narin yaprakları ve kırılgan sapları, ressamın akıcı, enerjik ve dokusal boyama tekniğiyle dikkat çeker. Gelinciklerin parlak kırmızısı ve papatyaların saf beyazı, sarı ve yeşil tonlarla dengelenmiştir, bu da tablodaki renk uyumunu ve dengeyi kusursuz bir şekilde ortaya koyar. Arka planın sade tutulmuş olması, çiçeklerin ihtişamını ön plana çıkarır. Yumuşak fırça darbeleriyle boyanmış arka plan, çiçeklerin enerjik ve canlı kompozisyonuna kontrast oluşturur. Van Gogh’un bu tabloda renkleri, ışığı ve dokuyu nasıl ustaca kullandığını görmek mümkündür.